Envelop

Er zat een witte envelop in mijn brievenbus die niet voor mij was. De vier cijfers van de postcode en het huisnummer waren hetzelfde, maar alle letters waren anders. De envelop had drie stempels en een buitenlandse postzegel, dus hem ‘retour afzender’ sturen leek me niet handig.

De straatnaam – Spinozastraat – kende ik niet, maar het bleek een zijstraat van de Sarphatistraat te zijn; ik fietste dus twee keer per dag langs de juiste bestemming van de envelop. Met het gevoel dat ik een goede daad ging doen liet ik de envelop in mijn tas glijden.

Mijn vrees dat ik in de vijf minuten die het me kost om de Spinozastraat te bereiken, toch zou vergeten dat ik de envelop in mijn tas had, kwam niet uit. Wel is een deel van de straat een bouwput, dus het huisnummer vinden duurde even. In de verder verlaten straat duwde ik de envelop door de juiste brievenbus – in een chique deur van een huis met hoge ramen en klimop tegen de gevel. Het gaf me een plechtig gevoel, alsof ik een plicht vervulde.

Ergens hoopte ik dat de deur net op dat moment open zou gaan. Dat de bewoner verbaasd naar de afzender zou kijken en mij zou omhelzen omdat zijn sinds jaren verloren gewaande broer contact had opgenomen. Er gebeurde niets. Ik fietste zoals altijd naar mijn werk en de ontvanger van de envelop zal nooit weten dat hij even onder mijn hoede is geweest.

Advertenties

Een gedachte over “Envelop

  1. Zo wordt Tante Post toch nog door een eerbare burger ondersteund.

    Zou dit met alle ongewenste of verkeerd bezorgde e-mails ook ooit gaan gebeuren.

    Zonnige zaterdag ochtendgroet,

    Like

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s