Perspectief

‘Timbuktu’ van Paul Auster* is geschreven vanuit het perspectief van Mr. Bones, een hond. Het resultaat is boeiender dan je misschien zou denken. Ook wel omdat Mr. Bones two-legged speech kan verstaan.

Vandaag voor de Albert Heijn in de Sarphatistraat tilde een man een middelgrote, zwarte hond op – toch zeker een kilo of tien – en zette die in een bak achter op zijn fiets. De hond keek er gelaten bij. Ik zou graag van honden in mandjes, bakken, koffers en tassen willen weten wat ze denken. Zoals bij Mr. Bones in Timbuktu.

Snapt de zwarte hond dat hij in de bak moet voor zijn eigen bestwil? Dat er zonder de rit naar de supermarkt ’s avonds geen hondenbrokken zijn? En zou hij liever alleen thuis blijven, of vindt hij het een gezellig uitje en flirt hij in de gangpaden met andere viervoeters?

Een bijna dichtgeritste tas met net genoeg ruimte voor je kop, dat kan niet heel fijn zijn. Zelfs hondjes die gefokt worden op hun goeiige karakter willen toch hun poten strekken, kwispelen en rondjes rennen? Aan de andere kant: de hele dag in een bovenwoning in Amsterdam is ook niet echt avontuurlijk. Dan misschien nog liever in een tas voorop een fiets die langs de grachten rijdt, je oren in de wind.

Of je baasje moet een zwerver zijn, zoals bij Mr.Bones. Dan kun je rennen zo veel je wilt.

 * trouwens ook net in het Nederlands verschenen als ‘Timboektoe’.

Advertenties

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s