Leedvermaak

Wie om 08.45 uur langs de Sarphatistraat fietst, weet zeker dat die van de Roetersstraat tot de Wibautstraat gevuld is met wachtende auto’s. Als ik langs die auto’s zoef en mijn adem inhoud bij de vervuilendste exemplaren, vermaak ik me om hun fileleed. Ik kijk opzij naar de doorgaans norse gezichten en stel me voor dat de bestuurders mij verlangend nakijken. Zaten zij maar op een fiets, in plaats van in hun benauwde, stilstaande vierwieler.

Ik ben me ervan bewust dat dit puur fantasie is. Als een bestuurder mij al ziet, denkt hij waarschijnlijk ‘wat een rare sokken’ of ‘die zal wel te laat zijn voor een afspraak’. Nog waarschijnlijker is dat ze denken aan hun agenda, boodschappenlijstje, minnaar of waar dat liedje ook alweer van was dat ze daarnet op de radio hoorden.

Tegen de tijd dat zij één van die dingen hebben gedacht, ben ik wel al op mijn werk. Maar ook dat weten ze niet.

Advertenties

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s